Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Τα λόγια της γριάς

Στους αγίους της κόλασης, παρελαύνω εμπρός
ακροβατώ σε σχοινί τεντωμένο,
σε μια πόλη που έχει φθείρει ο καιρός
κάνω κύκλους με μυαλό στοιχειωμένο.
Παίρνω φόρα στο μεγάλο γκρεμό
να πηδήξω και πάλι διστάζω,
στου παραδείσου τα σαλόνια να μπω
προσπαθώ και αγίους διχάζω.

Κάτι δεν έχω κάνει σωστά

θεούς και δαίμονες έχω αψηφήσει,
νιώθω πρόσφυγας, στου σταθμού τα σκαλιά
η ώρα πέρασε κι έχω αργήσει.
Μια γριά μου΄ χε πει μια φορά
πως γεννήθηκα εδώ κατά λάθος,
πως ανήκω σε φυλή με φτερά
που΄ χει μάθει να ζει με το πάθος.

Σ΄ έναν κόσμο κι ας μην ξέρω το πώς

έχω μπει και πως βγαίνουν γυρεύω,
μα τους χάρτες έχει κάψει ο Θεός
αποπαίδι του νιώθω και μένω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου