Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Παρελθόν - Βαγγελιώ Ε. Δαμουλάκη

Κάποιοι με μανία προσπαθούν να διαγράψουν και κάποιοι άλλοι γαντζώνονται από αυτό.
Ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μέσα του κομμάτια μεγάλα, μικρά, σπασμένα, θρύψαλα.
Άνθρωποι ορθώνουν τοίχους μπροστά τους και  δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τους γκρεμίσει. Κρύβονται πίσω από φόβους και σκέψεις. Φτιάχνουν έναν γυάλινο κόσμο και κουρνιάζουν τρομαγμένοι στις γωνιές τους.
Ψάχνουν απεγνωσμένα για κατανόηση, αγάπη και μια καλύτερη ζωή  αλλά χωρίς να κάνουν οι ίδιοι ένα βήμα μπροστά.
Εγκλωβισμένοι  στις ταμπέλες τον πρέπει. το μόνο που ξέρουν καλά είναι να κρίνουν και να ρίχνουν ευθύνες. Κανείς δεν αναλαμβάνει και σπάνια συγχωρεί.
Όλα εμείς θα τα κάναμε καλύτερα. οι άλλοι αποτυγχάνουν παταγωδώς .
Μα τελικά από τι ήμαστε φτιαγμένοι; Η δύναμη που έχουμε σαν όντα που είναι; Που καταναλώνουμε την ενέργεια μας;
Άραγε προσπαθούμε οι άνθρωποι να φτιάξουμε τους εαυτούς μας; Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε την ευτυχία;
Και όταν την βρούμε ήμαστε ικανοί να την αναγνωρίσουμε και τελικά να την κρατήσουμε;
Σκοπός και εξέλιξη είναι να δημιουργήσει ο κάθε ένας από εμάς οικογένεια, και αποτέλεσμα αυτού του σκοπού να φουλάρει ο τόπος με δυστυχισμένα παιδιά και κατά συνέπεια με προβληματικούς  ενήλικες.
Δημιουργούμε ανθρώπους πιστεύοντας ότι θα καλύψουμε τα κενά μας και θα επουλώσουμε τις πληγές μας.
Πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα φτιάξουν.
Ξύπνα άνθρωπε! φτιάξε τον εαυτό σου. Προετοίμασε τον κόσμο σου να υποδεχτείς μια νέα ψυχή χωρίς να την υποχρεώσεις  να κουβαλήσει το δικός σου παρελθόν, χωρίς να της υποβάλεις πώς να φτιάξει το μέλλον της. Μην την καθηλώσεις στους φόβους σου. Μόνο να την μάθεις να μοιράζεται, να συγχωρεί και να αγαπά τούτο τον κόσμο που κοντεύουμε να ρημάξουμε…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου