Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Τι ώρα πήγε;


Προστάζει η σάρκα κι ο νους σαλεύει
άγριο, αρχέγονο, της ηδονής ένστικτο!
Το νόημα όλο της ζωής ακουμπισμένο σ’ ένα παγκάκι.
Τι ώρα πήγε;
Δυο κάμπιες τα κορμιά μπερδεμένα
μικρό το Πεύκο να μας χωρέσει!
Υποταγή στην αιώνια δύναμη.
Τι ώρα πήγε;
Πως το ‘φερε έτσι ο νους και σ’ αγκάλιασα
μ’ απόδιωξες με σιχασιά!
«Τους κανόνες εδώ, εγώ μονάχα τους ορίζω»
Τι ώρα πήγε;
Σύσσωμες τ’ ανθρώπου οι αισθήσεις σε υπερδιέγερση
ξεμακραίνω χαρούμενος, δε λείπεις!
Τ’ άρωμά σου στα δάχτυλα, μέσα μου σε κλειδώνει.
Ξημέρωσε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου